Wikia


Alexander III van Libertas

Het staatsieportret van Alexander III.

Alexander Martin Robert Lievertas (20 april 1747 - 19 september 1799) was de zevende Koning van Libertas tussen 1772 en 1799. Hij was de zoon van Robert IV van Libertas en Isabella van Cordóba en was nooit gehuwd geweest.

Zijn bewind werd grotendeels gevoerd door politici zoals Christian Neyt, Adolphe Weerdt en Joseph Lievertas en wordt veeleer als absolutistisch bestempeld. Hij rekende af met de Augustusrevolutie, hervormde de Koninklijke Landmacht, hield Libertas neutraal in de Europese oorlogen en beëindigde zijn koningschap met de Alexandrijnse moorden.

BiografieEdit

Eerste jarenEdit

Alexander III als kroonprins

Kroonprins Alexander.

Alexander werd in 1747 geboren in Wikistad als oudste kind van Koning Robert IV en zijn Spaanse vrouw Isabella van Cordóba. Hij groeide op op het Koninklijk Paleis in Wikistad. Vanaf zijn geboorte was hij Hertog van Doveburcht en genoot hij een educatieve opleiding door zijn oom Karel, maar Alexander had leerachterstanden en was niet zo wijs als zijn vader en grootvader.

In 1772 overleed zijn vader. Alexander volgde hem op als Alexander III. De nieuwe koning slaagde er niet in om de successen van zijn voorgangers verder te zetten. Zijn moeder wilde haar zoon aan een partner helpen, maar nooit werd een ideale vrouw gevonden. Na het overlijden van haar man keerde koningin Isabella terug naar Spanje. Geruchten deden de ronde Alexander onvruchtbaar was en bovendien niet het kind van koning Robert was, maar een bastaard uit een buitenechtelijke relatie van Isabella.

KoningschapEdit

Alexander III was nog geen 30 jaar toen hij de troon besteeg en was grotendeels ongeïnteresseerd in politiek. Hij liet dan ook Christian Neyt, door zijn vader als eerste minister benoemd, verantwoordelijk voor het staatsbestuur. De staatsuitgaven onder koning Alexander waren torenhoog, mede door de hervormingen van de Koninklijke Landmacht door staatsman Joseph Lievertas. De koning zond diverse diplomaten naar Groot-Brittannië, Pruisen, de Nederlanden en Oostenrijk, de voornaamste handelspartners en bondgenoten van Libertas. Het bewind van Alexander III wordt ook als absolutistisch bestempeld; hij schafte onder meer de Grote Kamer af om meer macht toe te eigenen. Vanaf 1780 nam het aantal kleine opstanden tegen de koning toe. De koning had geen goede relatie met voormalig legeraanvoerder Adolphe Weerdt en verbande hem naar Frankrijk.

In 1785 moest Alexander III de Augustusrevolutie onderdrukken. Dit is de benaming voor een opstand na het overlijden van prins Karel door zijn verre familielid Ernst Lievertas die een kans zag om zichzelf de kroon toe te eigenen. In de slag bij Nieuwputten versloeg de Koninklijke Landmacht het leger van Lievertas dat werd aangevoerd door Moritz Spiegel. De koning zelf was niet aanwezig op het slagveld aangezien hij nooit een militaire opleiding had genoten. Hij schakelde de hulp in van Johannes Van Vliet en Joseph Lievertas. Deze laatste benoemde hij nadien tot Maarschalk van de Landmacht.

Na de uitbraak van de Franse Revolutie matigde Alexander III zijn bewind. Hij verlaagde belastingen. Naar het einde van zijn leven toe werd de koning zieker en stelde hij meer raadgevers aan. Hij wilde zich niet bemoeien met de oorlogen op continentaal Europa en hield Libertas neutraal gedurende de vele conflicten. De koning was vooral bezig met zijn opvolging. Hij had immers geen nakomelingen.

Aangezien Christian Neyt in 1794 stopte met zijn functie van eerste minister, een rol die hij bijna 30 jaar had vervuld, moest Alexander III een nieuwe staatsleider aanwijzen. Hij wees Francis Sitter, zoon van voormalig eerste minister Jan Sitter, aan, maar deze overleed na vier jaar. Een jaar voor zijn dood koos de koning voor Luis Pérez de Velasco, een Spaans edelman die reeds jaren aan het koninklijke hof in Wikistad verbleef. Pérez de Velasco bleef eerste minister onder Alexanders opvolger Martin I.

OpvolgingEdit

Alexander was ongehuwd en kinderloos. Dit zorgde in de maanden voor zijn dood voor een successiecrisis. Op bevel van de koning en in samenwerking met de Brunanter KoningAdrian II van Brunant werden in september 1799 de Alexandrijnse moorden uitgevoerd. De twee hadden een persoonlijke overeenkomst bereikt zodat Martin, de zoon van Adrian en Alexanders zus Anna, de troon mocht bestijgen na de dood van Alexander. Hiervoor zaten nog enkele familieleden van Alexander in de weg. Kroonprins Casimir Lievertas en geestelijke Willem van Libertas werden vermoord met vergif. Hierop werd Martin de enige mogelijk troonopvolger.

Deze gebeurtenissen en de latere troonsbestijging hadden grote gevolgen voor het kleine Libertas. De Lievertas-dynastie kwam ten einde en de alliantie tussen Brunant en Libertas kwam op gang. Tevens werd het huwelijk tussen Martin en Helena van Brunant geregeld. De koning kreeg de steun van voormalig eerste minister Christian Neyt, maar niet van staatsman Joseph Lievertas.