Wikia


Logo Democratische Partij

De Democratische Partij, afgekort DP, is een Libertaanse liberale politieke partij. De partij is momenteel de tweede grootste van het land met 27 zetels in het Parlement. Ook in de meeste provincie- en gemeenteraden is de DP sterk vertegenwoordigd. De huidige eerste minister, Dirk Vantichelt (tevens ex-president) is lid van de Democratische Partij. Sedert 21 maart 2017 is de regering-Vantichelt de nationale regering. Tot 1997 heette deze partij de Liberale Partij. Deze dateert van 1864.

GeschiedenisEdit

De Liberale Partij werd opgericht in 1864, na de Libertaanse Revolutie. De eerste voorzitter van deze nieuwe partij was ontslagnemend eerste minister Willem Lange en de ondervoorzitter was Pieter Westerhof die reeds de liberale fractie in het Parlement leidde tussen 1860 en 1864. Ook filosoof Cornelis Dekkers was vlak voor zijn dood in november 1864 één van de bezielers van de Liberale Partij. Jacob Veltman was ook één van de oprichtende leden. Hij was geen partijvoorzitter bij de parlementsverkiezingen van 1864, maar werd na deze verkiezingen, die met een meerderheid door de Liberale Partij werd gewonnen, door de liberalen naar voren geschoven als kandidaat om eerste minister te worden. Veltman werd later ook als president verkozen in 1868. De Liberale Partij kwam bijeen in het Frans Theater in Wikistad, een ontmoetingsplek die reeds voor de revolutie van 1859 gebruikt werd als hoofdkwartier van de liberalen.

Tot omstreeks 1895 zou de Liberale Partij het in verkiezingen altijd opnemen tegen de Christelijke Partij. De liberalen en de katholieken/protestanten waren de enige twee parlementaire fracties totdat in de jaren '90 de Arbeiderspartij kwam opdagen. In 1884 werd de Grote Kamer ingevoerd waardoor de Christelijke Partij meer greep kreeg op het politieke landschap door de christelijk-gezinde adel politieke macht te verschaffen. In de jaren die volgden zou de Liberale Partij slechte resultaten behalen bij presidentsverkiezingen. Vanaf de eeuwwisseling werd de Liberale Partij terug de grootste van Libertas voor een periode van bijna twintig jaar.

Tussen de wereldoorlogen in kelderde de populariteit van de Liberale Partij. De Socialistische Partij werd de grootste, maar nam de andere twee klassieke partijen mee in monstercoalities om nieuwe opkomende nationalistische partijen te stoppen. De gezamenlijke coalitie onder leiding van de liberaal Philip Bergen besliste niet om deel te nemen aan de Tweede Wereldoorlog, wat leidde tot organisaties zoals de Vrijheidsbeweging.

De top van de Liberale Partij kwam na de Tweede Wereldoorlog bijeen met de andere twee grote partijen om de toekomst van het land te bespreken. De liberalen waren niet tevreden met de staatshervorming van 1948 die het politieke landschap van Libertas zou veranderen. Het zou tot 1956 duren vooraleer de Liberale Partij met de christendemocraat Wim Van Hart in de regering zat. In de jaren '50 daalde de populariteit van de partij laag door de opkomst van het Kartel '48 en de opvolger daarvan, de Sociaal-Liberale Unie. In 1965 leverde de partij met Roland Gerritsen ook de eerste liberale eerste minister in meer dan 30 jaar. Gerritsen werd na twee jaar als eerste minister vermoord door extreemlinkse activisten. Hij werd opgevolgd door Julien Faber.

Ook in de jaren '70, '80 en '90 leverde de Democratische Partij geen eerste ministers, maar ging wel in heel wat regeringen mee in de coalitie, nu eens met de Christelijke Partij/ChristenUnie, dan weer met de Socialistische Partij. In 1996 werd de Liberale Partij dan weer de grootste dankzij voorzitter Carolina Hofstra. Zij was gedurende acht jaar lang de eerste minister van Libertas. In 1997 veranderde ze de partijnaam in Democratische Partij. In 2008 werd de populaire politicus Jan Van Elten verkozen. Het presidentschap was weggelegd voor Dirk Vantichelt. Deze laatste zou in 2017 de fakkel overnemen van Edward Neyt als eerste minister.

VoorzittersEdit

De voorzitters van de Liberale Partij en de Democratische Partij:

De huidige fractievoorzitter van de Democratische Partij in het Parlement is Herman Landman.