Dimitri Neyt
Uit Wikistad
| Persoonlijke informatie | ||
|---|---|---|
| ||
| Volledige naam | Dimitri hr. R.M. Neyt | |
| Bijnaam | DimiTalen | |
| Geboortedatum | 17 januari 1991 | |
| Geboortestad | Dendermonde | |
| Geboorteland | België | |
| Functies | ||
| Functies | - Vicepresident - ex-Minister van Media - Voorzitter van de Oude Wijk - Voorzitter van de Mediawijk - Voorzitter van de Haven van Wikistad - Burgemeester van Maple Hills - Bedrijfsleider | |
Dimitri hr. Neyt (Dendermonde, 17 januari 1991) is de eerste en huidige vicepresident[1] van Libertas. Hij was ook betrokken bij de herstichting van Libertas in 2007, onder leiding van Robin Libertatis. Verder is hij ook burgemeester van Maple Hills, voorzitter van de Oude Wijk en de Mediawijk en meervoudig bedrijfsleider. Zijn naam wordt genoemd als een van de meest vermogende mannen van heel Libertas. In zijn vrije tijd schrijft hij ook en doet hij aan fotografie, geofictie en ontwerpen van logo's en wapenschilden.
Inhoud |
[bewerken] Biografie
Dimitri Neyt heeft een normale kindertijd gehad, samen met zijn ouders en twee broers. In zijn jeugd begon hij steeds meer op te vallen doordat hij erg anders was en andere hobby’s en denkwijzen had. Op tamelijke vroege leeftijd begon hij al kranten te schrijven, kaarten en huizen te tekenen en gebeurtenissen te organiseren.
Zijn leven is beschreven in Dimmen (Uitgeverij Esdoorntje), zijn autobiografie. De onderstaande biografie is daar een samenvatting van.
[bewerken] Voorouders
Het geslacht Neyt is een oude en belangrijke familie die deel uitmaakt van de Grote Vijf. Dimitri’s voorvaders hebben veel verschillende functies bekleed. Van beroemd schrijver (Decius Neyes) tot koning van Libertas (Dimitrius).
De koningen van Lovia zijn ook verre familie van het geslacht Neyt. Zo is de huidige koning Dimitri Noble I, even oud als onze vicepresident. De families hebben nog steeds contacten met elkaar.
[bewerken] Kinderjaren
Op het moment van zijn geboorte woonden zijn ouders en zijn twee jaar oudere broer Yannick nog in Lokeren, een Belgische gemeente. Op tweejarige leeftijd verhuisden ze naar het veel rustigere Berlare. In 1995 werd zijn jongere broer Alexander geboren.
Dimitri deed zijn kleuterschool op Kamershoek, een van België’s kleinste schooltjes. Nog voor hij aan het tweede kleuterklasje ging beginnen, veranderde hij en zijn broer van school: de Vrije Basisschool Zele Heikant.
[bewerken] Journalistieke ambitie
Dimitri Neyt is al sinds zijn elfde met journalistiek bezig. Officieel is het begonnen met De Gratiebossengazet, een krantje dat hij ter gelegenheid van zijn elfde verjaardag maakte met enkele vrienden. Maar in feite was dit verre van de eerste krant. Dimitri had al vele krantjes en tijdschriftjes op zijn computer gemaakt, over verschillende onderwerpen. Zijn grootste fictieve krant was ‘De INFOKrant’, een krant van een fictief land op een andere planeet. Hoewel dit verhaal zeer fantastisch lijkt, was het geheel best wel geloofwaardig gemaakt.
Toch was het niet de INFOKrant, maar De Gratiebossen, die de aanzet leverde om een échte krant te maken; op school.
[bewerken] De eerste kranten
Op 21 januari 2002 stapte hij naar de directeur van de Vrije Basisschool Zele-Heikant, P. Rupus, om hem hierover te spreken. Het resultaat volgde enkele weken later; de eerste editie van Kinderogen. Kinderogen telde oorspronkelijk acht pagina’s en bracht nieuws van en voor de kinderen van de Vrije Basisschool Zele Heikant.
Tweemaandelijks verscheen dit boekje, al dan niet voor een halve euro. Er stonden verslagjes in, interviews, moppen, een prijsvraag, verjaardagen van de leerkrachten en enkele andere vaste rubrieken.
Ongeveer een jaar later zat er een oproep van het zojuist opgerichte buurtcomité Kamershoek in de brievenbus. Dimitri Neyt reageerde hier (als op één na enige, bleek achteraf) op, en begon met het schrijven van de buurtkrant. Onze Buurt heet die, en verschijnt twee keer per jaar. In het begin werkte hij met iemand samen, maar al bij de tweede editie opereerde hij alleen. De laatste editie verscheen in april 2007. Zijn eigen schriftelijke bijdrages zijn betrekkelijk klein, in tegenstelling tot zijn toedracht aan de lay-out en de grafische indeling van Onze Buurt.
[bewerken] 't Polleken
Toen hij overging gaan naar het Pius X - Instituut in Zele, liet hij zijn krantje Kinderogen over aan andere leerlingen. Met Onze Buurt ging hij - en gaat hij nog steeds - verder. Aangekomen op zijn nieuwe school, kwam hij al na enkele weken op het idee een nieuw krantje/tijdschrift te beginnen. Samen met een vriend van hem, Joeri Van der Sype (die hij kende van op het kunstatelier Were Di) wou hij een blad over de natuur opstarten. Dit is niet doorgegaan wegens persoonlijke redenen, en hoofdzakelijk omdat ze nog te nieuw waren op deze school om er al direct zo’n projecten op te zetten.
Drie jaren gingen voorbij zonder grootse projecten. Tot in december 2006... Dimitri Neyt zat samen met enkele derde- en vierdejaars op een vergadering van de Leerlingenraad Tweede Graad. Dimitri, die de functie van secretaris in september van dat jaar had verkregen[2], bemerkte dat ze niet genoeg in staat waren te communiceren met de leerlingen die zij hier vertegenwoordigden. Het idee om weer een krant te beginnen daagde op. Diezelfde vergadering nog lichtte hij zijn vriend Joeri Van der Sype in. Ook klasgenoot en goeie vriend Ingmar Vansieleghem kreeg al snel het nieuws te horen.
Na enkele maanden kwam het idee echt van de grond en gingen ze samen, in het geheim, vergaderen. Men wou namelijk niet dat kennissen en schoolgenoten direct dit idee zouden bekritiseren en beoordelen voor er concrete plannen waren. Als ze bijvoorbeeld wouden vergaderen in een klaslokaal, na schooltijd, of over de middag moesten ze toestemming aan de directeur vragen. Om hun plannen nog niet te verklappen zeiden ze dat het om een spin-off van de leerlingenraad ging.[3]
Ondertussen was ook Reinhard D'heer, een kennis vanuit de leerlingenraad, erbij betrokken geraakt. Onder de tijdelijke naam Het Piustijntje werkten ze een paar weken aan de uitwerking ervan.
Op een bepaald moment organiseerde het team, dat zichzelf hoofdredactie noemde en al uit 7 leden (Dimitri, Joeri, Ingmar, Reinhard, Ken, Kim, Caroline) bestond, een bijeenkomst waarop alle geïnteresseerden uitgenodigd waren. De opkomst was hoger dan verwacht en de gesprekken over wie wat ging doen, en hoe de krant zou heten konden van start gaan.
Tijdens die bewuste vergadering kwam Pieter-Jan Van Der Burgt, een vijfdejaar, op de uiteindelijk goedgekeurde naam: ’t Polleken. Pius X – O.L.V.I. – Leerlingenblad, of Pol. Het werd iets vertrouwelijker gemaakt en 't Polleken was geboren.
De organisatie van deze krant is niet te vergelijken met Dimitri Neyt’s vorige kranten. Het publiek is veel groter (zo’n 1200 leerlingen en bijhorende leerkrachten en personeel) en veel ouder. Daarom werd er voor een vaste organisatie gekozen. Ten eerste is er de hoofdredactie. Deze regelt de financiële kant van 't Polleken, de indeling van de krant en alle organisatorische zaken. In het begin bestond de hoofdredactie uit 7 personen, onder leiding van de eindredacteur, Dimitri Neyt. Dan is er nog de redactie zelf. Hierin zetelen alle schrijvers van artikels, tekenaars en adviserende leerkrachten. Na de eerste editie kwam het er eigenlijk al op neer dat de redactie amper groter was dan de hoofdredactie, en dat er alleen nog een harde kern overschoot.
Op 25 april 2007 verscheen de eerste editie. De daaropvolgende dagen werd 't Polleken verkocht aan € 0,50. De verkoop verliep eigenlijk wel vlot en zo’n 220 exemplaren gingen over de toonbank.
[bewerken] Pain Cuit
Een tweede editie van 't Polleken was gepland voor eind oktober 2007. Het thema van deze editie zou muziek geworden zijn, en de belangrijkste artikels zouden geweest zijn: drie interviews met muziekgroepen: Pickle Juice, Whiplash en The Fortunatic. Maar er kwam uitstel en de datum werd naar begin november verplaatst. Dimitri zag in dat het afgelopen was met 't Polleken, in die vorm dan toch. Hij stelde, goed voorbereid, voor aan de redactieleden en adviserende leerkrachten om een muurkrant te maken. Deze zou wekelijks, tweewekelijks of maandelijks kunnen uitkomen en overal op school opgehangen worden. Er zou steeds een groot artikel of interview in komen, aangevuld met actua en kritische artikeltjes. Deze muurkrant zou het grote voordeel gehad hebben geen tientallen artikels op korte tijd te moeten verzamelen.
Op voorhand hadden Dimitri en Joeri gepolst bij leerkrachten en medewerkers en leek er een groot deel voor te zijn. Op de vergadering zelf liep het minder vlot en kregen de conservatieven de overhand. Uiteindelijk werd de bijeenkomst afgesloten met de plannen om eens goed na te denken en artikels te schrijven tegen januari.
Direct na het beëindigen van de vergadering hadden Dimitri en Joeri een discussie. Verdergaan of stoppen? Dimitri zei zelf:
- "Ik weet van mijn eigen dat ik dit niet ga kunnen volhouden. 't Polleken is niet meer wat ik zelf wou dat het was. Weet je nog, toen we 't Polleken begonnen, met de bedoeling een publiek te bereiken, kritisch te maken, de waarheid te tonen?"
Ze kozen ervoor zelf een nieuwe krant te beginnen, een muurkrant, en eind januari 2008 hing die aan ramen, deuren en muren op het Pius X - Insituut. De eerste editie bevatte een interview met de nieuwe directeur, een humoristische parodie op een ongeval op school en een korte inleiding op Pain Cuit. De tweede editie, die eind-februari opgehangen werd, ging over de Amerikaanse presidentsverkiezingen en leerstijlen. Ook stond er een bedankje aan de leerlingenraad in. De derde editie is voor begin april. De onderwerpen zijn nog niet bekend.
[bewerken] De Wiki's
Al sinds mei 2006 hield hij zich ook met Wikipedia bezig, waar hij vooral portalen opzette en zich bezighield met artikeltjes en foto’s. Op Wikipedia had hij zich langzaamaan opgewerkt naar een garde van portaalmakers en vaste stemmers voor het Portaal van de Week. Portalen als ‘Verenigde Staten’, ‘Noorwegen’, ‘Californië’, ‘Tachtigjarige Oorlog’[4] etc zijn van zijn hand. Ook bij de etalageverkiezingen was hij steeds betrokken.
Via een portaal over het Oude Rome en Latijn raakte hij in aanraking met Robin, die zichzelf SPQRobin noemde. Robin koesterde ambitie om in de Libertaanse Senaat een staatshervorming door te voeren. Hier was Dimitri helemaal voor te vinden, en sindsdien was hij een trouwe medewerker van het toekomstige Libertas en leider in spé Robin.
[bewerken] Libertas
De onafhankelijkheidsstrijd was verre van eenvoudig. Eerst leek de Senaat akkoord te gaan met Robin’s plannen, maar toen kwam senator Waerth roet in het eten gooien. A snel leek de makke Senaat diens mening te volgen. Meerdere malen hebben Robin en Dimitri hun plannen moeten aanpassen, maar op 24 maart 2007 zijn ze er toch in geslaagd. De herstichting van Libertas was een feit.
Sinds die dag werkten Robin en Dimitri hard samen aan de logistiek en de nieuwe opzet van het land. Enkele maanden verliep het betrekkelijk rustig wegens een beperkt aantal geëngageerde inwoners. De feitelijke achter-de-schermen-opbouw verliep wel goed, en dat was vooral Libertatis' verdienste.
Maar op 29 april kwam daar verandering in. Deze dag staat bekend als de Dag van de Activiteit doordat er juist dan leven in de brouwerij kwam. Ruben Geleyns was de dag ervoor inwoner geworden en ervoor gezorgd dat discussies en ook de economie op gang kwam. Toevallig waren Dimitri én Robin én Ruben die dag en de daaropvolgende aanwezig, zodat de werken goed vorderden. Als interim-vicepresident had Dimitri veel taken, maar vooral zijn economische bezigheden kostten hem veel tijd.
[bewerken] Politiek
Dimitri heeft altijd een enorme interesse voor politiek gekend en dankzij Libertas kon deze helemaal ten goede komen.
[bewerken] Eerste maanden
Op 1 juni 2007 zou de officiële verkiezingsuitslag bekend gemaakt worden, maar al van enkele weken daarvoor waren de meeste uitslagen al duidelijk. Robin ging president worden, Dimitri vicepresident, Ruben Eerste Minister en ook Martijn en Alexandru gingen met wat functies lopen. Martijn Van der Putten is de vierde van de Grote Vijf. Deze benaming wordt gebruikt om de afstammelingen van de vijf belangrijkste families en de eerste vijf grote burgers van Libertas mee aan te duiden. De eerste waren Robin, Dimitri en Ruben. Dan volgde Martijn, en Alexandru, een goede kennis van Dimitri vanop Wikipedia NL.
De uitslag van 1 juni was helemaal geen verrassing, maar zeker wel een bevestiging van de functies die hier geldden. Dimitri Neyt had hier zijn verantwoordelijkheden, sociale en economische verplichtingen.
Sindsdien is hij ook officieel Minister van Media. Deze functie doet hij met veel plezier en toewijding. Zo maakt hij verslagen en lijsten van de grootste mediaconcern, de beste kranten etc. Als Minister heeft hij ook al enkele moeilijkheden doorstaan. Zo zijn er momenten van extreme concurrentie tussen de mediagroepen geweest. Ondanks dat hij zelf een van deze groepen leidt, moest hij objectief blijven en een gepaste oplossing zoeken. In juni is er dan ook een tijdelijk mediaverbod ingevoerd, dat het aanmaken van nieuwe media verbiedt. Dimitri laat weten dat het de bedoeling is dat dit verbod binnenkort opgeheven wordt, hoogstwaarschijnlijk in juli of augustus.
[bewerken] Controverses
Als vicepresident van Libertas deed hij het volgens de gemiddelde burger goed, maar desondanks heeft hij ook al enkele fouten gemaakt. Zo heeft hij ooit eens twee artikels samengevoegd, zich van geen kwaad bewust. Achteraf bleek dat Flyingbird hier zeer kwaad om was en zelfs wou opstappen. Spontaan volgden er excuses van Dimitri’s kant en al snel was de zaak bijgelegd. No big deal. Desondanks blijkt Flyingbird de laatste maanden amper in Libertas te verkeren. Er wordt gespeculeerd dat ie weer naar Wikipedia verhuist is.
In juni 2007 maakte hij (zoals het spreekwoord zegt: Zelfs de president maakt fouten) een echte fout. Op die bewuste dag had hij een anoniem voor 1 dag gevangen gezet vanwege vandalisme en ongehoord gedrag. Dit bleek achteraf onterecht te zijn, want behalve een pand kraken had de anoniem geen grote fouten begaan. De vicepresident heeft na dit voorval veel kritiek gekregen en meermaals excuses moeten aanbieden. Toch werd dit accidentje snel vergeten, maar hij had zijn les wel geleerd.
Dimitri is een van Libertas' meest controversiële personen geweest. Hij ging vaak in tegen Alexandru's mening, en diens partner Maarten Michels. Vele discussies zijn gestreden, waaronder politieke en economische kwesties.
[bewerken] Zaken
Flyingbird had op een bepaald moment enkele kranten opgezet en al snel nam Dimitri dit idee over. Hij richtte De Vredesgazet op, de grootste en vooral meest gelezen krant van het land. Daarna volgde ook een heuse mediagroep, de Pacifix Media Group, die ondertussen al enkele kranten, een tijdschrift, een tv-zender en een dochterbedrijf beheert.
Ook andere sectoren durfde hij aan, zo is hij al snel in de supermarkten gegaan, met Quality en zusterbedrijf Quality Oil, beiden van de Quality Holding, waarvan hij eigenaar en CEO is. De aanleunende voedingsector ging hij in met The Gran's Company en 't Napoleonneke. Maar zijn eigenlijke eerste winkel was Libris.
Drukkerij Neyt en Uitgeverij Esdoorntje zijn op 22 juni 2007 ook een groep gaan vormen, de Esdoorn Groep. De Plus Holding, waartoe Esdoorn behoorde, was volgens het Ministerie van Media en Economie de grootste concern van ‘t land.
Na zijn terugkeer van de Verenigde Staten in augustus 2007, organiseerde hij een wedstrijd, Win-zijn-fortuin genaamd. Het doel was de verkoop van enkele van zijn holdings en bedrijven, zodat hij zich meer kon focussen op politiek, cultuur, onderwijs en het sociale leven. Deze wedstrijd zal waarschijnlijk eind augustus officieel van start gaan.
Groep Esdoorn verhuisde naar de Quality Holding, die tegelijk een grondig makeover kreeg. De concern werd ingedeeld in Quality Foods, Etc. en Books.
Na de economische afbouw, volgde er een groei voor de Quality Holding eind augustus en heel september. Het bedrijf werd héél sterk uitgebreid en verniewt en is nu een van de grootste concerns van Libertas en de hele UWN.
[bewerken] De kunsten
Na jarenlang in kunstacademies en tekenscholen vertoefd te hebben, heeft Dimitri heel wat ervaring en inspiratie opgedaan. In Libertas uit zich dat vooral in het maken van grote dosissen bedrijfslogo's. Zo zijn de meeste van zijn bedrijven voorzien van een zelfgemaakt logo. Deze maakt hij, op enkele na, met Adobe Photoshop 7.0, een programma waarvan hij heel tevreden is.
Sinds kort kwamen wapenschilden ook aan bod. Dimitri begon met dat van Maple Hills en al snel volgden de Oude Wijk en de Mediawijk. Maar hij hield het niet op eigen gemeentes of wijken en maakte zo goed als alle Libertaanse wapenschilden. Zijn eigen familie had al eeuwenlang een wapen, dat hij in 2007 opkalefaterde en digitaliseerde.
Een van zijn grootste artistieke bijdragen aan Libertas, is de creatie van the Eagle Stars, de nationale vlag van Libertas. Hij heeft deze gemaakt, met hulp van Joeri Van der Sype en Ingmar Vansieleghem.
Het Museum van de Moderne Kunst[5] (voorheen: MuMoKu) is door Dimitri Neyt opgericht als een van de eerste musea van Libertas. Zelf stelt hij er ook enkele werken voor. Deze zijn gebaseerd op beroemde kunstwerken van schilders als Leonardo DaVinci, Edvard Munch of Frans Masereel. De werken zijn digitaal herwerkt, maar de originelen zijn nog steeds goed zichtbaar.
[bewerken] Schrijver
Dimitri Neyt schrijft al jaren, allerlei genres. Op jonge leeftijd gedichten en hele verhalen. Een anekdote verteld over een opstel dat hij in het zesde leerjaar moest schrijven. Eén à twee bladzijden, had de leerkracht nog uitdrukkelijk gezegd. De volgende dag kwam Dimitri naar school met een heel reisverhaal over Tibet, negen pagina’s.
In zijn journalistieke periode schreef hij vanzelfsprekend ook vaak, maar vooral korte dingetjes. Zo nu en dan een kortverhaal, voor de Junior Journalist Wedstrijd, of gewoon voor de fun.
Als hij naar Libertas verhuisde is hij al snel weer aan het schrijven gegaan. Op enkele maanden tijd schreef ie Een geschiedenis van, de nationale geschiedenis. Ook autobiografie Dimmen schreef hij in het voorjaar van 2007. Hij is zo nu en dan materiaal voor een dichtbundel aan het verzamelen, waaraan ook Joeri Van der Sype zal meewerken.
Bibliografie:
- 2006 - Liber Wikistadt (bewerking van Decius Neyes' werk)
- 2007 - Een geschiedenis van
- 2007 - Dimmen
- 2007 - Sterke merken maken, het Branding-wetboek
- 2008 - Geboorte van een wereldmacht (nog in productie)
[bewerken] Onderwijs
Toen de Vrije Universiteit van Wikistad op 3 mei werd gesticht als de eerste onderwijsinstelling van Libertas, toonde Dimitri als snel interesse. Hij begon de cursus Geschiedenis van de VS te geven. Deze cursus loopt nog steeds en is een van de populairste aan de VUW.
Begin augustus 2007 werd de Vrije Universiteit van Wikistad als het ware gefacelift. Dimitri Neyt zelf begon de Universiteit volledig te hervormen en creëerde de huidige wapenschilden. De drie faculteiten en de twee campussen werden uitgewerkt en geüpdate. De VUW is dankzij deze bewerkingen uitgegroeid tot dé grootste instelling voor hoger onderwijs van Libertas en een van de meest prestigieuze universiteiten ter wereld. In deze periode werd hij door rector Joeri Van der Sype benoemd tot vicerector van de VUW.
Tegelijkertijd werden de Musea van de Klassieke en Moderne Kunst samengevoegd in de museumgroep van de VUW, Univaes genoemd. Het Natuurhistorisch Museum, het museum van de Dimitri Neyt-Archieven maakt er ook deel van uit.
[bewerken] Citaten
- We gaan ammel onze eigen taal maken, geeneen geraakt klaar en het is de grote chaos![6]
- Het achterliggende idee is vergelijkbaar met de toren van Babel. We moeten samenwerken, anders lukt het niet. In dit geval van toepassing op het taalprobleem. Deze spreuk is momenteel ook toepasselijk op de problematiek en de discussies rond de anderstaligen.
- Ja, nadoen zullen we waarschijnlijk snel en soms zelfs ongewild doen. (27 april 2007)[7]
- Laten we steeds origineel zijn, saai en gewoon wordt het vanzelf. Je kan beter iets te origineel en extra-ordinair doen zodat er een beetje originaliteit overblijft.
- Ik zeg altijd maar: beter 1 goeie wijn in de mond dat 5 mindere flessen op tafel! (8 juni 2007)[8]
- Dimitri Neyt schijnt wel van een wijntje te houden, en doet hier een breugliaanse uitspraak rond in Kasteel Rodine.
- De toekomst van ons land ligt er soms in jezelf aan de kant te zetten en een ander voor te schuiven. (5 augustus 2007)[9]
- Dimitri Neyt bij zijn toespraak op 5 augustus over zijn wederkeren naar Libertas en zijn mogelijk terugtrekking uit het zakenleven.
[bewerken] Anderen over de vicepresident
Elke burger mag hieronder zijn mening over huidig vicepresident en medestichter van Libertas geven. De interessantste of mooist verwoorde opinies mogen blijven staan.[10]
- Een wereldburger, iemand om naar op te kijken. Kortom een voorbeeld waar velen kunnen naar opkijken.
- Aesop 7 jul 2007
- Een toffe gozer, wordt nergens boos om en ik vind hem aardig, een man van het volk.
- Bob I 7 jul 2007
- Deze man is er altijd geweest voor het volk, en voor het land.
- Alexandru hr. 7 jul 2007
- Hij is lekker bezig, om het zo maar te zeggen. vice-president en hij heeft zo'n 4 concerns, wow.
- Bob I 7 jul 2007
- Vanaf het idee er kwam, stond hij altijd klaar om mee te helpen! Een rechterhand, net zoals zijn functie nu :P
- Als ik echt eerlijk moet zijn zoals jullie allen, kan ik me wel min of meer vinden in de uitspraken van Bob 1. Hoe kom aan die link van hierboven trouwens?
- Censuree 30 aug 2007
- Tja, wie zal het zeggen? Zoek Lindsay Lohan eens op op Yahoo.com en je weet het. Dimitri hr. Neyt 30 aug 2007 17:15 (UTC)
- Censuree 30 aug 2007
- Een man zoals Libertas er maar één had, en nu niet meer.
- Arthur Jefferson 7 december 2007
[bewerken] Passies en hobby’s
Dimitri haat niets en houdt van veel, zegt hij zelf. Zo ook heeft hij bergen hobby’s en bezigheden. Een korte opsomming:
- reizen, met het vliegtuig op reis gaan en ook kamperen
- bergen, skiën en bergwandelingen
- de natuur in al haar pracht (met een extra zwak voor bomen)
- verzamelen (pins, en vroeger postzegels)
- de Verenigde Staten en Canada[11]
- talen (en vooral Engels en Libertaans) en etymologie[12]
- geschiedenis[13]
- geografie, cartografie en geofictie
- kunst (impressionisme, Amerikaanse romantiek en moderne Europese kunst) en creatief bezig zijn
- eten en koken (volwassenonderwijs)
[bewerken] Rariteiten en anekdotes
Over Dimitri gaan er honderden verhalen de ronde. De allerbekendste, bijzonderste of meest verwonderlijke zijn hier samengebracht.
[bewerken] Bandanaïsme
Bandanaïsme is de kunst van het jezelf-zijn, de kunst van het instaat zijn je niet te schamen voor jezelf, de kunst van te doen wat je wilt doen. De term bandanaïsme is afgeleid van bandana, het gekleurde doekje van 55 op 55 cm.
[bewerken] Wat vooraf ging
Dimitri heeft al lang iets met hoofddeksels. En dan hebben we het helemaal niet over baseballpetjes of mutsen. Als kind zette hij wel vaker vanalles op zijn hoofd. Op 12-jarige leeftijd begon Dimitri potskes te dragen, gebreide mutsen die vaak gelinkt worden aan rappers van Noord-Afrikaanse of Turkse origine, zoals Brahim. Vanzelfsprekend was het schooltje van Zele-Heikant te klein voor zulke hoofddeksels.
In 2005 schafte Dimitri zich een echte leren cowboyhoed aan. Het was een Australisch model, gekocht in Los Angeles, Californië. Die zomer en de komende maanden en jaren droeg hij die wel vaker, vooral op wandelingen.
De jaren die daarop volgden werd hij wel eens gespot met een Belgische legermuts[14]. Zo liep hij op ’n dag met deze legerpet over de speelplaats, gewoon omdat hij een groepswerk en toneeltje had over Ernesto Ché Guevara[15]. Dit is meermaals voorgevallen, en dan rezen er natuurlijk vragen als: Jij was toch een pacifist? Zijn antwoord was: Ik wil alleen maar aantonen dat je niet mag oordelen op het uiterlijk. Symbolen worden vaak fout geïnterpreteerd. Én, ik zou Dimitri niet zijn moest ik dit ook niet doen om nogmaals te bevestigen dat je vooral jezelf moet zijn en je niets moet aantrekken van andermans mening.[16]
Zomer 2007 luidt de laatste fase voor het bandanaïsme in. In de Noorse stad Bergen koopt Dimitri een typische Noorse must. Een grijze wollen muts met twee lappen over de oren en een vlecht aan beide uiteinden. Tenslotte loopt er centraal over de muts een gekleurde strook, met de kleuren van de regenboog in hun bekende volgorde. Ook hiermee verscheen hij all over en at all moments (ja, ook in de andere seizoenen dan de winter). Reacties bestonden meestal uit dezelfde verbazing, maar bleken genuanceerder te worden.
[bewerken] Het jaar van de bandana
In zijn autobiografie noemt hij 2007 het meest vruchtbare jaar ooit. Het jaar van de verlichting, het jaar van de gouden ideeën en de meest waanzinnige bedenkingen, het jaar van de ontdekking.
Wel, het is dus zo’n gewone dag in het jaar 2007. De kalender zegt dat we ons situeren rond het begin van de paasvakantie[17]. Dimitri had - ondanks het wisselvallige weer - het zomergevoel te pakken. Vrolijk, kleurrijk, chilly. Dus dook ‘ie de schuif van de mutsen en petten in. Hij vond een rode bandana.
Sinds die dag draagt Dimitri haast dagelijks bandana’s, overal en altijd. In april had hij er één, maar nu heeft hij er al elf. Even de kleuren en de plaatsen en data van aankopen opsommen:
-
Rood - de schuif - eind maart 2007
-
Lichtblauw - Chamonix-Mont Blanc, Frankrijk - april 2007
-
Amerikaanse vlag - New York, NY, Verenigde Staten - 12 juli 2007
- Donkergroen – Atlantic City, NJ, Verenigde Staten - 14 juli 2007
- Groen - Boston, MA, Verenigde Staten - 30 juli 2007
- Bruin - Boston, MA, Verenigde Staten - 30 juli 2007
- Oranje - Cape Cod, MA, Verenigde Staten - 1 augustus 2007
- Lichtblauw (2) - Lokeren, België - 23 maart 2008
- Oranje (2) - Lokeren, België - 23 maart 2008
- Gebroken wit - Lokeren, België - 23 maart 2008
-
Britse vlag - Londen, Verenigd Koninkrijk - 27 maart 2008
[bewerken] De spirit
Het bandanaïsme bevat de achterliggende theorie van Dimitri’s bandana’s. Die kan samengevat worden in enkele headlines, gebaseerd op citaten van Dimitri Neyt en stukken uit zijn biografie:
- Wees jezelf en doe wat je wilt, zolang het niemand schaadt
- Ken geen schaamte voor je eigen en je eigen daden of gedragingen
- Varieer
- Laat je niet beperken door hedendaagse symbolen (het is niet omat je een Hindoe-symbool op je hemd hebt, dat je een neo-nazi bent)
- Wees vooral gematigd, en zelfs hierin
[bewerken] Vrienden en kennissen
Dimitri heeft naar eigen zeggen de meeste Libertanen al goed leren kennen. Velen kende hij van er voor, of van in België zelf. Een ander deel, zoals Moriad of Aesopus, zijn er later in Libertas zelf bijgekomen.
[bewerken] Oude vrienden
Dimitri was de eerste van een vloedgolf Berlarenaars en Zelenaars die Wikipedia en later Libertas zouden overstromen. Hij is met Wikipedia begonnen aan het begin van de zomer van 2006. Wat later volgde de eerste kennis van hem. Winter 2007 kwamen er Ingmar, Joeri en Fatih bij.
[bewerken] Joeri en Ingmar
Joeri kende Dimitri al sinds zijn tiende. Dimitri zat toen al vier jaar in de tekenacademie van Berlare, en was van plan er nog twee jaar les te volgen. Maar toen besloot hij ook om naar de tekenschool van Zele (Were-Di genaamd) te gaan. Daar leerde hij Joeri Van der Sype kennen, als de creatieve genie. De contacten bleven eerder oppervlakkig in de twee jaar die zouden volgen te Were-Di.
In september 2003 ging Dimitri naar het Pius X-Instituut te Zele, eerste jaar Latijn. Joeri zat in een andere Latijnse klas. In den beginne kenden ze beide weinig andere mensen, en ze trokken dan ook met elkaar op. Joeri zette fantastische wetenschappelijke ideeën uit elkaar en Dimitri droomde van een nieuwe krant op school[18]. Jammer genoeg verwaterden de contacten en enkele jaren zouden ze elkaar amper zien of spreken.
Schooljaar 2005-2006 bracht enkele veranderingen in Dimitri’s klasgroep teweeg. Joeri en Ken (een onafscheidelijke vriend) voegden zich bij 3A2, net als Rubia en Barıs. In het komende, vruchtbare schooljaar zouden grootse ideeën ontstaan…
Tijdens het eerste semester van '06-'07 werden Dimitri, Ingmar, Joeri en Ken samengebracht, door de leerlingenraad, de driehoek[19] en later ’t Polleken. Ingmar kende Dimitri al sinds zijn eerste jaartje in Zele.
Datzelfde jaar kwam ook zij op Wikipedia NL, en later verhuisden ze naar Libertas. Ze vervullen wel vaker de functie van businesspartner of politieke compagnon.
[bewerken] Fatih en Baris
Fatih is een klasgenoot van Dimitri sinds zijn eerste jaar middelbaar onderwijs. In het derde kwam Baris[20] erbij. Fatih, Baris en Dimitri hebben honderden gesprekken gevoerd over Turkse, Europese en Amerikaanse politiek, de islamofobie, homoseksualiteit en de islam, communisme en nog veel meer.
Fatih kwam op Wikipedia en maakte van het Portaal:Turkije zijn bezigheid. Baris dook later ook op, maar deed maar zelden een bewerking. In 2007 werden ze ook inwoner van Libertas, en Fatih zelfs burger en minister.
[bewerken] Op Wikipedia leren kennen
Vele kennissen van Dimitri, die hij van Wikipedia kende, zijn ook overgekomen naar Libertas.
[bewerken] Alexandru (Al)
Toen Dimitri op Wikipedia toekwam was zijn digitale vaardigheid niet was ze nu is en zijn Wiki-kennis heel beperkt. Mensen als Flyingbird en andere hebben hem ingeleid. Maar het was Al die hem voor het eerst kennis liet maken met de wonderlijke wereld van de portalen. Portaal:Verenigde Staten was een gezamenlijke creatie. Later gingen ze elk hun eigen werk, maar ze bleven portalen maken. Na een periode van rust besloten ze samen nog eens een kunstwerkje van een portaal te maken. Onderwerp werd Tachtigjarige Oorlog en het werd wel degelijk een masterpiece. Pas een hele tijd na Dimitri’s verhuis naar Libertas kwam ook Al (die blijkbaar Alexandru heette) naar het land van de vrijheid. Ze werden politieke en economische kopstukken, en dus ook concurrenten. Zo nu en dan waren er conflicten, over de onstopbare groei van de media, de moordende concurrentie of Santos IIC.
[bewerken] Robin
Robin’s pad kruiste dat van de heer Neyt bij de aanmaak van een portaal over de Romeinen. Dimitri was ervaren met deze systemen, en Robin had een grote kennis van het Latijn en de Romeinse cultuur. Het was een project van lange duur, dat uiteindelijk twee portalen heeft voortgebracht, Portaal:Latijn en Portaal:Romeinse Oudheid. Het verliep niet altijd even vlekkeloos en er waren ook problemen geweest over de naam van het portaal. Uiteindelijk is alles goed afgelopen.
Later zag Dimitri dat Robin een opiniepeiling gestart was rond een fictieve stad, gemaakt uit een tabel. Dit idee, dat Wikistad genoemd werd, stond hem enorm aan en hij stemde voor. Het project bleek op het eerste zicht veel steun te krijgen en Dimitri werd langzamerhand een vaste medewerker van Robin en zijn project. Toen Wikistad zware kritiek kreeg, van oa. senator Waerth, verhuisden Robin en Dimitri het, en werd Libertas opnieuw onafhankelijk.
[bewerken] In Libertas leren kennen
[bewerken] Ruben en Martijn
Op 28 april 2007 kwam er een nieuwe inwoner bij. Zijn naam was Ruben, en hij was laaiend enthousiast. De dag erna barste Libertas los en werd de activiteit enorm verhoogd. Ruben is sindsdien een trouwe medewerker geweest, die het politiek hoog geschopt heeft. Later kwam er soms kritiek rond zijn (soms) langtijdige en mysterieuze afwezigheden of zijn wetsvoorstellen die wel eens als dictatoriaalomschreven werden. Toch is Ruben juist een van de gematigste der Libertaanse politici.
Martijn, nog een lid van de Grote Vijf, kreeg naam als de man van de treinen. Transport was zijn ding en hij kreeg dan ook een passende ministerpost. Een trouwe en stille medewerker, iemand die doet wat hij moet doen, en dat goed doet.
[bewerken] De tweede generatie
Onder de tweede generatie verstaan we onder andere MenM, Moriad, Aesopus, Bob I en enkele anderen. Velen van hen zijn politiek, of economische, of sociale compagnons van Dimitri.
[bewerken] Privé-eigendommen
- een jachtje (Jachthaven Vervoerswijk)
- een woning in de Oude Wijk
- een woning in de Mediawijk
- een woning in Maple Hills
- een woning in Apud Maro
- een Nopeus 22 B
- een Quantas Liberteanezo
Het is moeilijk om al zijn eigendommen bij elkaar te schrijven, aangezien hij heel veel bedrijven bezit. Deze veranderen dan van ook van eigenaar of groep. Volgens het Ministerie van Economie is Dimitri Neyt dan ook de meest vermogende man van Libertas.
[bewerken] Referenties en noten
- ↑ Zie de officiële uitslag van de verkiezingen.
- ↑ Hij was democratisch verkozen. Joeri Van der Sype is in diezelfde verkiezing afgevaardigde van de Leerlingenraad Tweede Graad in de Schoolraad geworden.
- ↑ De plannen om alles geheim te houden, hebben niet lang stand gehouden. Na een week of twee rezen er al vragen als ‘Waarom mogen wij niet weten wat jullie doen?’ en ‘Zijn jullie een krant aan het maken?’
- ↑ Dit portaal is ontstaan uit een samenwerking met Alexandru.
- ↑ Zie meer bij het kopje #Onderwijs.
- ↑ Zie hier.
- ↑ Zie hier.
- ↑ Zie hier.
- ↑ Zie hier.
- ↑ Joeri Van der Sype leek dit idee op prijs te stellen en maakte dus ook zo'n kopje op zijn eigen pagina, zie hier.
- ↑ De Libertaanse gemeente Maple Hills is gecreëerd naar een Amerikaans-Canadees model.
- ↑ Dimitri studeert sinds september 2007 dan ook Latijn-Moderne Talen.
- ↑ Dimitri is schrijver van Een geschiedenis van en de Geschiedenis van Libertas.
- ↑ Naar eigen zeggen gaat het om de legerpet van zijn vader. Die was in zijn tijd nog verplicht geweest naar het Belgische leger te gaan. Ook zijn vader bleek niet erg militaristisch aangelegd te zijn, hij had namelijk een administratieve job gekregen. Vermoedelijk kwam dit doordat hij juist afgestudeerd was als Industrieel Ingenieur. Een gesprek met Dimitri’s vader leerde ons bij dat deze administratieve job een groot voordeel was: verlofdagen kon hij zelf kiezen en er waren meer vrijheden.
- ↑ Dimitri vertoont sympathie met Ernesto Ché Guevara. Vanwege zijn revolutionair gegeven, zijn tijdloze image en zijn communistische ideologie.
- ↑ Dit is een uitspraak uit zijn autobiografie Dimmen, Uitgeverij Esdoorntje.
- ↑ De paasvakantie van 2007 begon op maandag 2 april in België. Voor een student betekent dat dus op vrijdag 30 maart.
- ↑ Dit zal (4 jaar) later uitkomen: ’t Polleke. Zie meer hier.
- ↑ De Driehoek is de ruimte in het Pius X waar de leerlingen frisdrank uit de bakken kunnen halen en consumeren. Ken en Joeri zijn hier vaste klanten.
- ↑ Baris' naam is eigenlijk Barıs en wordt uitgesproken als Baarûsj.
