Wikia


Rupert van Libertas 1

Rupert Rubeus Dimitrius Van Draak (28 oktober 1845 - 11 december 1910) was een Libertaanse prins. Hij was een zoon van Koning Rubeus I en Martha Steinberger. Hij was kroonprins en Hertog van Doveburcht tijdens de Libertaanse Revolutie. Hierna woonde hij in Muntegu.

BiografieEdit

JeugdEdit

Prins Rupert werd geboren als de tweede volwassen geworden zoon van kroonprins Rubeus en Martha Steinberger. In 1848 overleed zijn grootvader, Dimitrius I. Als gevolg hiervan werd Ruperts vader de nieuwe Koning van Libertas, maar moest Rubeus II de opstandelingen van de Septemberrevolutie van 1848 neerdrukken. Prins Rupert groeide samen met zijn oudere broer Rubeus en drie zussen op het Koninklijk Paleis op. Rupert en zijn broer werden door Alfred Brisson opgevoed. Deze uit Frankrijk afkomstige taalkundige en priester was door hun vader gekozen om zijn zoons op te voeden. Brisson werd later een belangrijk adviseur van Ruperts broer wanneer deze als Rubeus II regeert.

In februari 1859 werd zijn vader door de republikeinse activist James Redington neergeschoten. Ruperts oudere broer Rubeus besteeg in 1859 op zeer jonge leeftijd de troon als Rubeus II. Rupert woonde vanaf de moord op Rubeus I met zijn moeder en zussen Hortense, Anastasia en Stéphanie in Muntegu.

Rupert werd de nieuwe kroonprins en Hertog van Doveburcht voor een periode van twee maanden, tot de geboorte van zijn neefje Willem, de zoon van zijn broer. Bij het vroege overlijden van Willem in augustus werd Rupert andermaal kroonprins. Rupert was kroonprins tijdens de woelige maanden voorafgaand aan de Libertaanse Revolutie van 1859. Van zijn broer de koning kreeg hij het bevel om op het kasteel Steenberg te verblijven.

Na de revolutieEdit

Rupert van Libertas 2

Rupert in 1869.

Naar aanleiding van zijn broers abdicatie op 10 november 1859 verloor hij zijn prinselijke titel en was hij niet langer Hertog van Doveburcht. Diezelfde dag kwamen soldaten van de Koninklijke Landmacht de voormalige kroonprins op het kasteel Steenberg halen. Hij woonde vanaf dan terug bij zijn moeder en zussen in Le Palace in Muntegu en werd onderwezen door Charles Chaudoir, de persoonlijke adviseur van zijn broer. De familie Van Draak verbleef hier onder huisarrest.

Meermaals poogde Rupert bij president Joseph Boskerk en het Parlement om dit huisarrest op te heffen. In 1868 gaf de nieuw verkozen liberale president Jacob Veltman hem toestemming om aan de Vrije Universiteit van Wikistad voor ingenieur te studeren. Daarvoor werd zijn verzoek om aan de Koninklijke Militaire Academie te studeren afgewezen. Hij was ook present op het huwelijk van zijn zus Hortense met kroonprins Oscar van Strasland in 1868. Uiteindelijk werd zijn huisarrest opgeheven vanwege goed gedrag en aangezien hij niet tot het gezin van de afgetreden Rubeus II behoorde. Rupert en zijn oudere broer hadden immers weinig contact na de Libertaanse Revolutie. Vanaf de jaren '70 voegde hij zich wel bij zijn familie tijdens bezoekjes aan de hippodroom van Asse-Weyer nabij Newport.

Later levenEdit

Rupert werd na zijn studies diplomaat voor de Libertaanse Republiek. Al op jonge leeftijd werkte hij in Frankrijk en Zwitserland. Als ingenieur en telegrafiespecialist was hij was nauw betrokken bij de beginjaren van de Internationale Telecommunicatie-unie in Genève. Sommige van Ruperts kinderen werden dan ook in Zwitserland geboren. Ook was Rupert één van de stichters van de Libertaanse Postdienst in 1892. Hij bezocht onder meer Australië, Japan, de Verenigde Staten en Canada.

In 1884 werd hij lid van de Grote Kamer van het Parlement. Dit was een nieuwe kamer van het Parlement waar de Libertaanse adel een zetel kreeg. De voormalige prins was een kandidaat om Voorzitter van de Grote Kamer te worden dat jaar, maar vanwege zijn jonge leeftijd werd zijn achterneef Martin Stefan verkozen. In 1887 werd hij op het matje geroepen door president Louis Van Dinter omdat hij enkele persoonlijke documenten over de verkoop van een landgoed met "Prins Rupert" had ondertekend. In Europese adellijke was Rupert een graag gezien figuur en werd hij regelmatig als prins aangesproken.

Rupert van Libertas 3

Hij zou later Libertas vertegenwoordigen op de Conferentie van Wikistad, een internationale bijeenkomst die de basis zou vormen voor wat vandaag de dag de Internationale Wiki Organisatie is. Nadien werd hij Libertas' ambassadeur in Lovia. In 1908 keerde hij terug vanuit Noble City. Dat jaar nam zijn neefje Rubeus deel aan de presidentsverkiezingen. Rupert steunde hem hierin, maar Rubeus verloor de verkiezing. Rupert werd ziek en overleed twee jaar later.

Rupert wordt door historici gezien als een figuur die de voormalige koninklijke familie na de Libertaanse Revolutie bijeen hield. Hij onderhield goede contacten met zijn tante Amalia, zijn nicht Marie, zijn achterneef Martin en diens kinderen. In tegenstelling tot zijn broer en diens zoon Rubeus zonderde hij zich niet af van de rest van de familie Van Draak.

HuwelijkenEdit

Hij was eerst getrouwd met Blanche van Orléans (1848-1884), waarvoor hij toestemming kreeg van president Jacob Veltman. Het huwelijk werd als zeer gelukkig beschreven, maar Blanche was vaak ziek en na de geboorte van Alexandra was ze vaak vermoeid en overleed uiteindelijk twee jaar nadien. Het koppel kreeg zeven kinderen:

  • Robert (1871-1919)
  • Amélie (1873-1925)
  • Augusta (1874-1931)
  • Richard (1875-1915)
  • Albert (1878-1941)
  • Alfred (1878-1944)
  • Alexandra (1882-1895)

Rupert huwde een tweede maal met Marie Hausman (1838-1898). Hij had haar leren kennen in Zwitserland en nam haar mee naar Muntegu waar ze zou instaan voor de opvoeding van Ruperts kinderen uit zijn eerste huwelijk. Voor dit huwelijk kreeg hij geen toestemming van zijn broer.

In 1904 huwde Rupert een derde maal, ditmaal met Hannah Rodinsky (1850-1935). Het koppel woonde in Noble City waar Rupert ambassadeur was en nadien in Wikistad. Na Ruperts overlijden keerde ze terug naar Lovia.